: دروه ششم:ابراهیم امینی

در دوم فروردين‌ماه 1338 هديه سال نوي خداوند به خانواده‌ام بودم. در روستاي هرايرز از توابع شهرستان ممسني در استان فارس متولد شدم. روستايي بود سرسبز و خرم كه به‌خصوص در ايام عيد مردم براي تفريح به آنجا مي‌آمدند، اگرچه در اثر زلزله در سال 1364 تخريب شد ولي هنوز يكي از مراكز تفريحي در ايام عيد مي‌باشد. فرزند چهارم خانواده بودم كه در قيد حيات بودند. دوران ابتدايي را در همان روستا گذراندم.

آغاز خدمت سربازي مصادف بود با اوج‌گيري انقلا‌ب و فرمان امام براي فرار از خدمت سربازي. من هم لبيك گفتم و به بهانه تهيه لباس سربازي به شهرستان مراجعت و ديگر برنگشتم. يكي از دوستان مي‌گفت بيوگرافي‌ات را در اينترنت نيمه‌هاي شب خواندم و به اينجا كه رسيدم بي‌ارائه زدم زير خنده! خانمم بيدار شد گفت چرا مي‌‌خندي؟ گفتم آقاي اميني مبارزه‌اش هم بوي عافيت‌طلبي مي‌دهد!! ‌ خلا‌صه پس از پيروزي انقلا‌ب به خدمت برگشتيم و دوران تخصصي زرهي را در شيراز و بقيه خدمت را در دشت آزادگان خوزستان به اتمام رسانديم.

مدتي سرپرست جمعيت هلا‌ل احمر شهرستان شدم و بالا‌خره در سال 1363 در كنگره گروه علوم انساني شركت كردم، به‌رغم اينكه ديپلم اتومكانيك بودم، با رتبه 40 در رشته حقوق دانشگاه تهران (مجتمع آموزش عالي قم) قبول شدم، قبل از آن در سال 1360 در سن 22 سالگي ازدواج كردم و موقعي كه دانشگاه قبول شدم. دو تا بچه يكي دختر و ديگري پسر را هم داشتم - اگر نگوييد چرا با اين عجله؟- !! خلا‌صه ليسانس حقوق را با معدل 34/18 و به‌عنوان رتبه اول تمام كردم. در كنكور كارشناسي ارشد دانشگاه شهيد بهشتي در رشته حقوق خصوصي قبول شدم، بعد از اتمام در كنكور دكتري اعزام به خارج قبول شدم، ولي مشكلا‌ت اجازه نداد براي تحصيل به خارج از كشور بروم؛ همين جا ماندم.

به‌عنوان عضو هيات علمي دانشكده حقوق دانشگاه شيراز در سال 1370 شروع به كار كردم. بعدش هم دكتري حقوق خصوصي را از همين دانشگاه تربيت مدرس خودمان گرفتم، پروانه وكالت پايه يك دادگستري را هم گرفتم. در سال 1374 ماهنامه آواي نور را منتشر كردم كه تا دو، سه سال قبل منتشر مي‌شد.